Upward-facing Dog

ถ้าจะมีอาสนะไหนได้ชื่อว่าเป็นอาสนะชายขอบก็คงจะเป็น #ท่าสุนัขเงย นี่ เวลาฝึกวินยาสะ ท่านี้ยังไม่ได้เวลาฝึกครบ 1 ลมหายใจเลย แถมเวลาฝึกก็ทำกันแบบสุกเอาเผากินอีกต่างหาก จิ๊บถึงเลือกทำเวอร์ชั่นนี้ในวันที่ 1 ของ #stretchrevolution จัดโดย Blogilates กับ Popflex Active   พอมีแค่ลมหายใจเข้าอย่างเดียว ท่าก็เลยต้องเป็นแบบนี้ เพราะว่าครึ่งลมนั้นยาวไม่พอที่จะเข้าท่าเต็ม เวลาทำหัวไหล่ก็เลยล้ำไปข้างหน้าหน่อยจะได้ไม่ต้องขยับเท้าตามทีหลัง (รู้ไหมคะว่าการที่เราไถลเท้าไปข้างหลังแทนที่จะยกหน้าอกขึ้นและม้วนไหล่ไปเต็มๆ ทำให้เราต้องปรับเท้าตามทีหลังเวลาอยู่ในท่าสุนัขก้ม) เพราะหลังช่วงบนไม่ได้โอกาสเปิดเต็มที่ก็เลยต้องมองไปข้างหน้าทำคอตรงไว้แทนจะปลอดภัยกับสุขภาพคอมากกว่า ใช่ค่ะ สุนัขเงยนี่จัดท่ากันผิดตลอดและด้วยความที่เป็นท่าที่ทำกันบ่อยมากก็เลยไม่ได้รับสิทธิ์เป็นท่ายากคะแนนเยอะกับเค้า   เวลาสอนก็เลยจะพยายามชดเชยให้ท่าสุนัขเงยด้วยการค้างท่าไว้ 3-5 ลมหายใจก่อนจะไปทำวินยาสะต่อ ถ้าพรุ่งนี้มาคลาสจิ๊บ เตือนให้ค้างด้วยนะคะ!   If a pose can ever be marginalized, this one is it. You do it so often in #vinyasa classes but barely … Continue reading Upward-facing Dog